کتاب آوای الفبا

کتاب رز به دیدن آقای وینترگارتن می‌رود

thin

انتشارات شهرتاش

یک نشر تخصصی در حوزه ی آموزش کودکان در حوزه های «فلسفه برای کودکان»، «تفکر نقاد»، «زبان انگلیسی به کودکان» و «زبان فارسی به خردسالان (دوزبانه ) ایرانی» است. علاوه بر تولید کتاب های آموزشی کارگاه‌های آموزشی آنلاین و حضوری نیز در حوزه ی تربیت معلم فلسفه برای کودکان برگزار می کنیم.

تماس با ما

نشر شهرتاش

دسته بندی کتاب ها

فلسفه برای کودکان

پیش از تدوین «فلسفه برای کودکان»، شاخه‌های فلسفه و تعلیم‌وتربیت به کلی از هم جدا و بیگانه تلقی می‌شدند . اما متیو لیپمن (Matthew Lipman) بنیانگذار فلسفه برای کودکان بر آن بود که الگوی جدیدی مبتنی بر مهارت‌های تفکر در تعلیم و ‌تربیت ارائه دهد که مفاهیم محوری و انسجام بخش آن در بُعد فردی به صورت معقولیت reasonbleness و در بُعد اجتماعی به صورت مردم سالاری بروز کند. این الگو علاوه بر پرورش مهارت‌های تفکر نقاد (Critical Thinking) به پرورش تفکر خلاق (Creative Thinking) و تفکر مراقبتی (Caring Thinking) نیز تاکید دارد . لازم به ذکر است تفکر نقاد در این برنامه بر منطق غیرصوری تأکید دارد و شامل منطق صوری و مطالعه‌ی آثار فلسفه سنتی نیست بلکه در پی دقیق‌تر ساختن ذهن کودکان است، در صورتی که فلسفه به ذهن آنان عمق می‌بخشد و آن را پرورش می‌دهد. واژه‌ی فلسفه‌ در برنامه‌ی لیپمن متفاوت از چیزی است که از فلسفه در معنای سنتی آن به ذهن می‌رسد. آنچه فلسفه برای کودکان نامیده می‌شود تلاشی است برای بسط فلسفه، با این هدف که بتوان استدلال و داوری صحیح را تحت عنوان «فلسفه»‌ به کودکان بیاموزیم، درست همان طور که خواندن و نوشتن را در قالب درس «ادبیات» به آن‌ها می‌آموزیم. در این روش از فلسفه برای واداشتن ذهن کودک به کوششی استفاده می‌شود که در جهت پاسخگویی به نیاز و اشتیاق خود به معنا دارد.

آموزش تفکر نقاد

اگر خیلی از بچه‌ها در زندگی روزمره می‌توانند کارهایی را انجام دهند دلیل بر این نیست که آنها در آینده توانایی به کارگیری مهارت‌های تفکر مرتبه بالاتر (Higher-Order Thinking) را دارند. برای مثال اگر بچه‌ها گاهی فوتبال بازی می‌کنند نمی‌توانیم ادعا کنیم در آینده یک فوتبالیست حرفه‌ای می‌شوند. اگر بچه‌ها هر روز حرف می‌زنند بدین معنا نیست که آنها در آینده یک سخنران حرفه‌ای می‌شوند. همچنین اگر بچه‌ها هر روز فکر می‌کنند بدین معنا نیست که در آینده یک متفکر حرفه‌ای می‌شوند. تفکر خود نیاز به آموزش دارد آن هم از سنین پایین. عموماً به این نتیجه رسیده‌ایم که اگر در آینده فوتبالیست حرفه‌ای می‌خواهیم باید آموزش آن را از سنین پایین شروع کنیم. در مورد تفکر نیز چنین است. اگر ما در آینده متفکر حرفه‌ای می‌خواهیم باید آموزش تفکر را از سنین پایین شروع کنیم و چون آموزش این مهارت‌های مهم در تجربه زندگی روزمره، مدارس و دانشگاه‌ها کمتر رخ می‌دهد مسئولیت والدین برای آموزش این امر دو چندان می‌شود. امیدوارم کتاب‌هایی از این دست کمکی برای داشتن متفکرین حرفه ای در سال‌های آتی باشد.

تربیت معلم

اگر قرار باشد در آینده هر خانه مدرسه شود پس هر پدرومادری نیز یک معلم خواهد بود. رویکردهای نوین آموزشی نیازمند آگاهی نظری و عملی معلمان و همچنین والدین از اهداف و روش‌های نوین آموزشی است. ضرورت این امر به این دلیل است که بدون آگاهی ضمانتی برای موفقیت وجود ندارد و بدون آگاهی والدین کودک از حمایت محیط خانواده بی‌بهره خواهد بود.

موفقیت برنامه‌های درسی جدید مانند فلسفه برای کودکان که مبتنی بر روش های گفتگویی است علاوه بر تخصص و مهارت معلمان متکی به پشتیبانی آگاهانه مدیران و خانواده هاست. در این بخش سعی کرده ‌ایم به معرفی نظریه‌هایی بپردازیم که معلمان، مدیران، پدرومادرها در امر تعلیم و تربیت کودکان به ویژه بخش آموزشی بدان نیاز بیشتری احساس می کنند.

سرگرمی های فکری، علوم و ریاضی

گفته می‌شود که یادگیری واقعی وقتی اتفاق می‌افتد که کودک متوجه نباشد در حال یادگیری است. آموزش از طریق سرگرمی یکی از بهترین رویکردهای آموزشی است که اولا کودک از انجام فعالیت ها لذت می‌برد. دوم این که کودک با سرعت و توانایی فردی خود پیش می رود. سوم این که نتایج یادگیری پایدارتری را برای کودک فراهم می‌کند. آموزش از طریق بازی و سرگرمی بسیار قدیمی و پرطرفدار است. در این میان کتاب‌هایی که اهداف آموزشی خاصی در حوزه ی تفکر، علوم ، زبان و ریاضی دارند و آن را از طریق سرگرمی به کودک آموزش می‌دهند بسیار موفق هستند.

آموزش زبان فارسی

هنوز عده‌ای در جامعه‌ی ما تصور می‌کنند زبان‌آموزی خردسالان باید تا سال اول ابتدایی به‌تعویق افتد چون کودک تا قبل از آن آمادگی یادگیری الفبا و خواندن را ندارد. اما زبان‌شناسان سن مناسب برای آموزش مهارت‌های سواد خواندن (گوش دادن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن) کودکان را بین ۲ تا ۶ سال برآورد کرده‌اند و آن را دوران «طلایی آمادگی» خواندن نامیده‌اند. در حالی ‌که ذهن کودک از ۴ سالگی آماده‌ی خواندن می‌شود. (در واقع کودک ممکن است در هر سنی بین ۴ الی ۸ سال برای خواندن آماده باشد) ما این امر را تا ۷ سالگی به‌تأخیر می‌اندازیم و توجیه کافی برای آن نداریم. ظاهرا به دلایل گوناگون این «خودمان» هستیم که آمادگی آموزش به خردسالان را نداریم. غفلت از آموزش زبان در این دوره‌ی حساس از رشد زبانی پیامدهای آسیب‌زایی بر رشد زبانی کودکان خواهد داشت.

آموزش زبان انگلیسی

ENGLISH SERIES FOR CHILDREN is THREE sets of exciting workbooks which helps your child get started with learning English as a foreign language. It is designed for children 6-11 and can be used at home or at school from kindergarten through fifth grade. Set 1: Fun with English series: Learning should be fun, especially if your child is going to learn a foreign language, you should make the temptation irresistible! Set 2: Joy with English series: Learning should be joyful! Now that your child has had the right start with Fun with English, let’s give her/him the chance to enjoy Joy with English. Set 3: Smile with English series: Now that your child has had the right start with Fun with English and Joy with English, let’s give her/him the chance to learn reading through Smile with English.

فلسفه و کودک

بیشتر آن‌چه که ما بزرگسالان به کودکان می‌گوییم، حتی در بهترین شکل آن نیز قابلیت به چالش کشیده شدن را دارد. با این وجود، ما بزرگسالان معمولاً با ناراحتی به چالشی که کودکان پیش روی ما می‌گذارند برخورد می‌کنیم و می‌گوییم «اَه، خودت می‌دونی منظورم چیه.» طعنه‌آمیز بودن، ناعادلانه بودن و خالی از احساس بودن چنین پاسخی قابل اندازه‌گیری نیست! اگر یک بار تصمیم بگیریم به طور جدی و صادقانه در چنین چالش‌هایی تأمل نماییم، احتمالاً متوجه خواهیم شد که در اغلب مواقع مسئله آنقدر نیز روشن نبوده است که بتوان با قاطعیت در مورد آن صحبت کرد. زمانی که شخص بدون تأمل سخنی به زبان می‌آورد، تلاش برای فهم این‌ که منظور وی چه بوده است، چه می‌توانست باشد یا چه باید می‌بود، خود یک بازی فلسفی سرگرم‌کننده و در عین حال روشنگرانه به حساب می‌آید. والدین و آموزگارانی که همواره از انجام چنین بازی‌هایی با کودکان امتناع می‌ورزند، توانمندی ذهنی خود را ضعیف و رابطه خود با کودکانشان را کم‌رنگ می‌کنند و همچنین روحیه کندوکاو ذهنی مستقل را در آن‌ها از بین می‌برند.