مغالطات: هنر فریب و اعمال نفوذ ذهنی

ذهن انسان مجموعه‌ی حیرت‌انگیزی از ساختارها و سیستم‌ها، و مرکز آگاهی و عمل است. هویتی منحصر به فرد را می‌سازد. دیدگاهی نسبت به جهان خلق می‌کند و از تعامل آن با جهان تجاربی غنی حاصل می‌شود. فکر می‌کند، احساس می‌کند، طلب می‌کند. حقیقت را درک کرده و مانع از خطا می‌شود. به بینش دست یافته و تعصباتی را ایجاد می‌کند. حقیقت مفید و کج فهمی‌های مضر هر دو محصول در هم آمیخته‌ی ذهن هستند و به آسانی مسأله‌ای نادرست را به‌عنوان حقیقت می‌پذیرند.

ذهن می‌تواند زیبایی رفتار درست را ببیند و آنچه را آشکارا غیراخلاقی است توجیه کند. می‌تواند دوست بدارد یا متنفر باشد؛ بی‌رحم باشد؛ دانش یا خطا را ترویج کند. می‌تواند از نظر ذهنی متواضع یا متکبر، همدل یا کوته فکر، گشاده یا بسته باشد. می‌تواند به حالت دائمی گسترش دانش یا بن بست نادانی محدودی برسد. از موجوداتی با قابلیت‌های کمتر فراتر رفته و با خودفریبی و بی‌رحمی‌اش به بی‌گناهی و اصالت آنها توهین کند.

چطور انسان می‌تواند در ذهن خود چنین ملغمه‌ی متناقضی از منطق و بی منطقی خلق کند؟