فلسفه و کودک

گرچه فلسفه‌ورزی شاید توسط اکثر بزرگسالان به عنوان یک فعالیت بیگانه یا صرفاً بی‌معنی تلقی شود، اما متیوز در کتاب فلسفه و کودک به ما می‌گوید که کودکان ذاتاً فیلسوف هستند. چرا این پیام باید برای خود فیلسوفان جالب باشد؟ متیوز می‌گوید که اساساً، به این دلیل که آنها باید دانشجویان کارشناسی ساده‌لوح را با این موضوع آشنا کنند. بنابراین چه راهی بهتر از نشان دادن ارتباط و طبیعی بودن فلسفه‌ورزی از این طریق که نشان دهیم انسان‌ها به محض اینکه دستور زبانشان توسعه یافته است، درگیر آن می‌شوند و تنها به این دلیل که از آن فارغ‌التحصیل شده‌اند، از فلسفه‌ورزی دست می‌کشند؟

متیوز که یک فیلسوف است نه یک روانشناس کودک، قصد ندارد این موضوع را به هیچ روش تجربی دقیقی «نشان دهد»: کتاب او بیشتر دعوتی برای بررسی معمای فلسفی کودک است تا تلاشی برای سنجش میزان بروز یا عوامل تعیین‌کننده آن. این کتابی است که به سبکی تقریباً کودکانه و ساده نوشته شده است و مطمئناً توسط خواننده‌ای که هیچ دانشی از فلسفه ندارد، قابل درک است. متیوز با استفاده از حکایات نشان می‌دهد که چگونه حداقل برخی از کودکان، در مورد تمایز ظاهر-واقعیت، بی‌نهایت، روایت‌های حسی-داده‌ای از ادراک، شک دکارتی، هوش ماشینی، هویت شخصی، نامگذاری، اصطلاحات رابطه‌ای، اصول اخلاقی فایده‌گرایانه… هر چه که فکرش را بکنید، گیج می‌شوند.

علاوه بر این، داستان‌های محبوب کودکان که برای تأثیراتشان به پارادوکس‌های فلسفی متکی هستند، نقل قول می‌شوند تا نشان داده شود که کودکان از شنیدن بیان مسائل مفهومی لذت می‌برند.

فهرست مطالب
۱. سرگرمی
۲. بازی
۳. استدلال
۴. پیاژه
۵. داستان‌ها
۶. فانتزی
۷. اضطراب
۸. ساده‌لوحی
۹. گفت‌و‌گوها
یادداشت‌ها
نمایه
فهرست واژگان (فارسی به انگلیسی)